Door: Redactie - 4 juni 2026 |
Per 1 januari 2026 verhoogt de overheid de maximale onbelaste kilometervergoeding in de bouw van 23 naar 25 cent per kilometer. Voor werknemers is dit een merkbare verbetering, zeker in een periode waarin brandstofprijzen structureel hoog blijven. De maatregel geldt met terugwerkende kracht en raakt zowel bouwplaatswerknemers als UTA-werknemers. Wat verandert er concreet, en wat betekent dit voor werkgevers in de sector?
De overheid besloot de fiscale vrijstelling voor reiskosten te verhogen vanwege de aanhoudend hoge energie- en brandstofprijzen. Concreet betekent dit dat werkgevers voortaan 25 cent per kilometer onbelast mogen vergoeden aan werknemers die met de eigen auto reizen. Dat is 2 cent meer dan de 23 cent die tot en met 31 december 2025 gold. De maatregel werkt terug tot 1 januari 2026, zodat werkgevers het verschil alsnog over de afgelopen maanden kunnen uitbetalen.
Voor de bouwsector is de verhoging van de vrije reiskostenvergoeding bouw welkom nieuws. Bouwvakkers en andere medewerkers leggen dagelijks vaak flinke afstanden af naar wisselende werklocaties. De brandstofkosten drukken daarmee stevig op het netto-inkomen van werknemers die geen leaseauto hebben.
De cao Bouw & Infra maakt onderscheid tussen bouwplaatswerknemers en UTA-werknemers. Bouwplaatswerknemers hebben recht op een reiskostenvergoeding van 32 cent per kilometer, maar pas bij een woon-werkafstand van meer dan 15 kilometer per dag (heen en terug). UTA-werknemers ontvangen 23 cent per kilometer voor woon-werkverkeer en 32 cent voor zakelijke kilometers met de eigen auto. Dit staat respectievelijk in cao-artikel 5.9.1, 5.9.4 en 5.9.5.
Belangrijk om te weten: de overheidsmaatregel wijzigt de cao niet. Het gaat puur om een fiscale aanpassing. De cao-tarieven blijven dus ongewijzigd. Maar doordat de belastingvrije kilometervergoeding in de bouw nu oploopt tot 25 cent, mag een groter deel van de vergoeding onbelast blijven. Dat scheelt zowel de werkgever als de werknemer in de afdracht.
Werkgevers mogen afwijken van de cao als dat in het voordeel van de werknemer uitvalt. In de praktijk betekent dit dat een werkgever de reiskostenvergoeding voor UTA-werknemers mag ophogen van 23 naar 25 cent per kilometer, zonder dat dit belast loon oplevert. Maar let op: een verplichting daartoe bestaat niet. De cao schrijft 23 cent voor bij woon-werkverkeer van UTA-werknemers, en dat tarief geldt nog steeds als minimum.
Werkgevers die de verhoging wél doorvoeren, profiteren van een lagere loonheffingsgrondslag. De werknemer ontvangt meer netto zonder dat de werkgever meer brutoloonkosten heeft. Dat maakt het voor beide partijen aantrekkelijk om de hogere vrije reiskostenvergoeding bouw toe te passen, mits de administratie dit correct verwerkt.
De verhoging van de onbelaste kilometervergoeding bouw past in een bredere ontwikkeling. In 2023 verhoogde de overheid de vrije vergoeding eerder al van 19 naar 21 cent, en daarna naar 23 cent per kilometer. De stap naar 25 cent in 2026 sluit aan op die lijn. Volgens het Ministerie van Financien wil de overheid werknemers tegemoetkomen in de gestegen kosten van woon-werkverkeer.
Cijfers van het CBS laten zien dat de gemiddelde woon-werkafstand in Nederland rond de 22 kilometer per enkele reis ligt. Voor bouwvakkers en monteurs die naar wisselende projectlocaties reizen, liggen die afstanden regelmatig nog hoger. Elke cent extra per kilometer telt daarmee snel op tot een merkbaar bedrag aan het einde van de maand.
Werkgevers die de hogere onbelaste kilometervergoeding bouw willen toepassen, moeten hun salarisadministratie aanpassen. De wijziging werkt terug tot 1 januari 2026, dus bij een aanpassing in de loop van 2026 moeten werkgevers de correctie met terugwerkende kracht doorvoeren.
