Door: Redactie - 11 september 2026 |
Langs het Albertkanaal in Heusden-Zolder rolt sinds kort een klinker van de band die eruitziet als een gewone tegel, maar het regenwater dwars door de steen naar de bodem laat zakken. Familiebedrijf ArtStone stak 2,5 miljoen euro in een nieuwe lijn voor waterdoorlatende bestrating, gedreven door strengere regels en een bouwmarkt die om infiltratie vraagt in plaats van dichtgelegde tuinen.
De Vlaamse hemelwaterverordening geldt sinds oktober 2023 voor nieuwe vergunningsaanvragen en dwingt bouwheren om regenwater op eigen terrein te houden. In juni 2026 verscheen bovendien een Vlaamse referentielijst voor waterdoorlatende verhardingen, opgesteld onder minister van Omgeving Jo Brouns. Wie een oprit of parking aanlegt, moet aantonen dat het water in de bodem wegzakt en niet naar de riolering loopt. Voor de Nederlandse bouw is die beweging herkenbaar, want ook hier schuift het waterbeheer op naar infiltratie dicht bij de bron, wat de vraag naar waterdoorlatende bestrating stevig aanjaagt.
Bij ArtStone in het gehucht Eversel rolde onlangs de eerste TopDrain van de band, een tegel die het water door het volledige oppervlak opneemt. Sinds april draait de nieuwe produktieafdeling, na voorstudies die in 2024 startten. “Klanten willen wel aan de regels voldoen, maar niet inboeten aan uitzicht”, zegt Ruben Verbruggen die samen met zijn tweelingbroer Joren de verkoop en marketing runt. Zus Jelene, burgerlijk ingenieur, bouwde de lijn uit, waarmee de drie de derde generatie aan het hoofd vormen. De waterdoorlatende bestrating kost tussen 28 en 40 euro per vierkante meter en toont dat waterdoorlatende bestrating niet hoeft onder te doen voor gangbare bouwmaterialen.
Eerdere poreuze oplossingen overtuigden niet elke opdrachtgever. “Vroeger kwam je snel uit bij grove tegels of brede voegen, waar dan weer onkruid tussen groeit”, zegt Jelene. Grind is een alternatief, maar een correcte aanleg kost ongeveer evenveel als tegels. ArtStone ontwikkelde de waterdoorlatende bestrating daarom verder in het eigen laboratorium en gaf de steen een fijne toplaag, terwijl het water door de hele tegel blijft zakken. Per shift kan de fabriek zo’n 1.800 vierkante meter aanmaken, genoeg om de vraag naar waterdoorlatende bestrating op te vangen.
Voor het onderste deel van de tegel zet ArtStone gerecycleerd materiaal in, waardoor reststromen bijna volledig in de steen verdwijnen. Die aanpak sluit aan bij duurzaam bouwen, waar hergebruik van grondstoffen zwaarder weegt. Binnen de sector gaat inmiddels tachtig procent van de verkoop naar waterdoorlatende bestrating. “Vroeger legde de Vlaming zijn hele tuin vol klinkers. Vandaag blijft het vaak bij een karrenspoor”, zegt Jelene. Voor grote oppervlakten heeft het bedrijf daarnaast de FluvioStone, een bufferblok in de fundering dat water onder de verharding opvangt. ArtStone ontstond in Puurs, produceert sinds 2000 in Heusden-Zolder en telt vier Vlaamse vestigingen. Het bedrijf haalt met een kleine vijftig medewerkers tien miljoen euro omzet en opent op 4 oktober tijdens Open Bedrijvendag de nieuwe hal voor het grote publiek.